Eierkoek

Een eierkoek is een van de zachtaardigere dingen uit de Nederlandse bakkerij: een bleke, zachte, licht zoete eierkoek, licht als een kussen, plein of met boter gegeten bij een kop koffie. Hij heeft vrijwel geen vet en heel veel opgeklopt ei, wat hem een verende, wolkachtige kruim geeft, heel anders dan enige rijkere koek. Doorgesneden en met boter besmeerd staat hij comfortabel op de ontbijttafel naast het brood.

Het is een oud, zuinig soort baksel — een koek die leunt op eieren en lucht in plaats van boter en room, wat hem toegankelijk maakte in het negentiende-eeuwse huishouden waar vet duur was en eieren niet. Die zuinigheid staat in zijn karakter geschreven: mild, eenvoudig en zacht, het soort alledaagse koek bedoeld voor de koffie in plaats van het feest, tot op de dag van vandaag in stapels verkocht bij elke Nederlandse supermarkt.

Lucht is de hele methode

Omdat er zo weinig vet is en maar een vleugje bakpoeder, rijst een eierkoek vrijwel volledig op de lucht die je in de eieren klopt. Klop de eieren en suiker lang en hard, tot ze bleek, verdrievoudigd en dik genoeg zijn om te linten, spatel dan de bloem er zo voorzichtig door dat je ze nauwelijks laat inzakken. Haast een van beide stappen en je krijgt een platte, compacte schijf in plaats van een kussen.

Het genot van een eierkoek is zijn zachtheid — een bleke, verende kruim die onder de duim meegeeft en om niets vraagt dan boter.

Bleek met opzet

Weersta de neiging hem te bruinen. Een eierkoek wordt precies tot gestold en nauwelijks gekleurd gebakken; de bleke, gladde top hoort bij zijn identiteit, en een gouden korst betekent dat de oven te heet of te lang liep. Eet ze vers, binnen een dag of twee terwijl ze nog zacht zijn, plein bij de koffie of doorgesneden en beboterd als een zacht bolletje — stil, troostend en helemaal Nederlands.