143 recepten
Elk recept in huis, nieuwste eerst. Filter op hoofdstuk, of dwaal over de hele wand.
De Oost in Huis
Varkensvlees langzaam gesmoord in ketjap manis met sjalot, knoflook en gember tot donker en mals. Een Indisch huisgerecht met Chinees-Indonesische wortels.
Gekruide bami goreng opgestijfd tot een schijf, gepaneerd en goudbruin gefrituurd. De favoriet van de snackbar, thuis gemaakt van Indische bami.
Een dikke, luchtige omelet met garnalen en lente-ui onder een glanzende rode tomatensaus met doperwten, zoals de Chinees-Indische afhaal hem serveert.
Malse kip en zachte ui in de dikke, milde gele kerriesaus van de Chinees-Indische afhaal, afgemaakt met doperwten en geserveerd op witte rijst.
Blokjes varkensvlees in een knapperig beslag, twee keer gefrituurd en geserveerd met een zoetzure saus met ananas en paprika: de Kantonese afhaalklassieker.
Dunne rijstvermicelli uit de wok met kip, garnalen, kool en een scheut ketjap: het lichtere broertje van bami goreng op elke Chinees-Indische kaart.
Witte rijst omringd door kleine bijgerechten: rendang, sambal goreng boontjes, atjar, serundeng en ei in sambalsaus. De rijsttafel op één bord, afhaalstijl.
Knapperige gemengde groente en dunne reepjes varkensvlees, snel geroerbakt in de wok en gebonden met een lichte, glanzende saus, zoals de afhaal het maakt.
Holland
Gekookte andijvie door romige aardappelpuree geschept: een zachte, licht bittere groene stamppot, afgemaakt met knapperig spek en een klont smeltende boter.
Gelderland
De knapperige ovale koekjes van Gelderland: dunne plakjes gegist bladerdeeg, door grove suiker gerold die karamelliseert tot een breekbare, glasachtige korst.
Limburg
Een fluweelzachte Limburgse soep van witte asperge: de schillen tot een zoete bouillon getrokken, dan een lichte roomvelouté met malse aspergepunten en nootmuskaat.
Een felgele kurkumapickle van knapperige groente in een zoetzure pekel: de Indonesische acar die de rijkdom van de Indisch-Nederlandse rijsttafel doorbreekt.
Knapperig gebraden varkensvlees met een zoetzure rode saus en ingelegde groente: de Chinees-Indische restaurantklassieker die een vaste waarde in de Nederlandse afhaalcultuur werd.
De gebakken eiernoedels die uit de Oost mee naar huis kwamen, in de wok omgeschud met een gekruide boemboe, ketjap manis, kip en kool, en over de hele Nederlandse tafel geserveerd naast nasi.
De feestelijke Nederlandse gebaksstaaf: een lap bladerdeeg gerold rond dichte amandelspijs, bestreken en in plakken gesneden voor de Sinterklaas- en kersttafel.
De "berenhap": een snackbarspies van gebakken gehaktbal en rauwe ui, overgoten met satésaus, de Nederlandse pindasaus, en zo van de stok gegeten.
Het Nederlandse geboorteritueel op een bord: knapperige ronde beschuit, beboterd en volgeschept met gesuikerde anijsmuisjes in roze of blauw om een pasgeborene aan te kondigen.
Groningen
Een dieprode Nederlandse bietensoep: aardse bieten gestoofd met appel en bouillon, afgemaakt met een swirl zure room en een regen van dille.
De kroon op de Nederlandse borrel: knapperig gepaneerde bolletjes van langzaam gegaarde rundvleesragout die stromen als je erin bijt, geserveerd met scherpe mosterd en koud bier.
"Blinde vinken": dunne kalfslapjes gerold rond een gekruide gehaktvulling, aangebraden in boter en zacht gesmoord in hun eigen jus. Een Nederlandse zondagklassieker.
Het Oosten
Het onbetwiste Nederlandse winterbord: aardappelen gestampt met boerenkool, een kuiltje jus en een krul rookworst dwars over de top.
Noord-Brabant
De reuzensoes van Brabant: een tennisbal van soesjesdeeg gevuld met nauwelijks gezoete slagroom en in zijn geheel gedompeld in dikke, pure chocola.
Friesland
Eén platte ronde van pure boter, suiker en bloem, dicht en taai gebakken tot diep goudbruin. Gebarsten aan de top en nauwelijks gestold in het midden. Fries van hart.
De legendarische Nederlandse lunch: een hete, knapperige rundvleeskroket geplet in een zacht wit bolletje met een streep mosterd. Krokant, smeltende ragout en koel brood.
Het Nederlandse winkelstraat-broodje shoarma: gekruid vlees in een zacht Turks platbrood met knapperige salade, koele knoflooksaus en zoveel sambal als je aankunt.
De Nederlandse bruinebonenpot: gedroogde bruine bonen langzaam gesmoord met gerookt spek en ui, zoetzuur afgemaakt met stroop en azijn. Diep winters zuinigheidseten.
Een zuinige Nederlandse bruinebonensoep: kastanjebruine bonen zacht gesmoord met gerookt spek, wortelgroenten en een lepel azijn om de rijkheid te snijden.
Een feestelijke Nederlandse gelatinepudding van slagroom, lange vingers, gekonfijt fruit en likeur, in een vorm gestort. Het was de grote tafelpudding van de oude kookboeken.
De Nederlandse zondagsstoof gegaard tot het rundvlees in fijne draadjes uiteenvalt: draadjesvlees, laag gesudderd met kruidnagel en laurier in zijn eigen donkere jus.
De trotse snackbarrariteit van Groningen: een heel gekookt ei omhuld met hartige ragout, gepaneerd en gefrituurd, opengebroken en gegeten met mosterd of piccalilly.
De bleke, kussenzachte Nederlandse eierkoek: een magere biscuitronde, zacht als een wolk, plein of met boter gegeten bij de ochtendkoffie. Licht en mild.
De Nederlandse broodjeklassieker: gekruid rauw rundvlees glad geklopt met eierdooier, kappertjes en mosterd tot een zachte, smeerbare tartaar voor rogge, bolletjes en de borrel.
De aloude mageremelkkaas van Friesland doorspekt met kruidnagel en komijn: donker, droog en aromatisch, het meest bezongen wiel van het noordelijke zuivelland.
De meest gegeten snack van Nederland: een gladde, velloze gehaktworst, donker gefrituurd, doormidden gesneden en beladen met mayo, curry en ui als frikandel speciaal.
Frieslands hoge, rijke brood doorspekt met parels suiker die smelten tot zoete karamelholtes. Het wordt dik gesneden en met boter geserveerd bij de koffie.
De Indonesische samengestelde salade van geblancheerde groenten, ei en tofu onder een warme pindasaus. Het is een frisse, gulle schotel die een blijvende plek op de Indisch-Nederlandse tafel vond.
Zeeland
De fijnste kroket van Zeeland: zoete Noordzeegarnalen gebonden in een delicate bisqueragout, gepaneerd en gefrituurd, geserveerd met citroen en gefrituurde peterselie.
Plakken jonge Goudse kaas in een krokant paneerjasje, gebakken tot ze vanbinnen gesmolten zijn: het simpelste, meest roekeloze genot van het Nederlandse kaasland.
Een dikke kabeljauwfilet door de bloem en in boter gebakken tot goudbruin en net gaar, afgemaakt met citroen en peterselie: het simpele, perfecte Nederlandse vismaal.
De grote Nederlandse gehaktbal: één vuistgrote bal per persoon, aangebraden in boter en gesmoord in zijn eigen donkere jus. Het woensdagavondhart van de tafel.
Kleine gekruide Nederlandse gehaktballetjes voor de borrel: sappig gehakt gebonden met beschuit en nootmuskaat, aangebraden en warm geserveerd op prikkers met mosterd.
Haringfilets geweekt in een zoetzure azijnmarinade met ui, laurier en peperkorrels. Dit is de bewaarharing van de Nederlandse voorraadkast, scherp en helder.
Hele makreel gepekeld en heet gerookt tot een gebrand goud, het vette vlees stevig en hartig geworden. Eet hem als vlokken op roggebrood of geklopt tot een paté.
Een rokerige Noordzeeborreldip: vlokken gerookte makreel gemengd met crème fraîche, citroen, mierikswortel en dille, gesmeerd op roggetoast of gedoopt met rauwkost.
Zoetwaterpaling heet gerookt tot brons, het vet zijdezacht gesmolten en het vlees rijk en hartig. Dit is de grote delicatesse van de Nederlandse binnenwateren.
Koudgerookte zalm op geroosterd zuurdesem met citroen-dilleroom, kappertjes en kerssla. Een licht, modern Nederlands bordje voor de lunch of de borreltafel.
De klassieker uit de bakkersetalage: een dikke ronde van boterig deeg volgepakt met amandelspijs, geglazuurd met ei en bekroond met één geblancheerde amandel.
Een uit de vorm gestorte griesmeelpudding van melk, bleek en trillend, overgoten met zure rode bessensap. Dit is het zuinige Nederlandse toetje dat de soberheid overleefde.
De heldere Nederlandse groentesoep: een goede runderbouillon met wortel, prei en selderij, met kleine gehaktballetjes en een handje dunne vermicelli.
De donkere, zoetzure stoof van ui en rundvlees van de Nederlandse wintertafel: een kilo uien ingekookt met azijn, kruidnagel en laurier tot glanzend en diep.
Yoghurt of karnemelk een nacht in een doek gehangen tot zo dik als room, dan gezoet met suiker en kaneel. Dit is het oudste toetje van het Nederlandse zuivelland.
De oude Nederlandse wildstoof: haas gemarineerd in rode wijn en azijn, dan donker gesmoord en gebonden met eigen bloed of een lepel ontbijtkoek.
Een Brabantse stamppot van aardappel met zoete en zure appels, deels hartig, deels fruit, aangescherpt met spek en een waarschuwing om te blazen voor je eet.
De hoge, diepe Hollandse appeltaart: een boterige kaneelkorst volgepakt met gekruide appels, rozijnen en een deegrooster, gebakken in een springvorm en geserveerd in punten.
Kleine Noordzeegarnalen, met de hand gepeld en zoet en zilt geserveerd op geboterd brood of gebonden tot een klassieke garnalencocktail.
De eerste jonge haring van het seizoen, mild gerijpt en licht gezouten. Aan de staart naar achteren gekanteld met rauwe ui is het de meest Nederlandse hap die er is.
Schenkbare Nederlandse vla op smaak gebracht met hopjes, het gebrande koffie-karamelsnoepje uit Den Haag. Een volwassen vla, de kleur van sterke thee.
De oudste Nederlandse stamppot: kruimige aardappelen, wortel en ui samen gestampt en verbonden met het Ontzet van Leiden in 1574, onder gesmoord rundvlees.
De volledige zondagse versie: grove stamppot van wortel, ui en aardappel bekroond met klapstuk, runderrib urenlang gesmoord tot het uit elkaar valt in eigen donkere jus.
Het Nederlandse jachtgerecht: gesmoord rundvlees gelaagd met ui en appel onder een deksel van aardappelpuree, goudbruin gebakken. Restjescomfort op zijn best.
Een Nederlands kaasplankje rond oude Gouda en Leidse komijnenkaas: hoe je de kazen van het land kiest, opwarmt en opdient met mosterd, stroop en rogge voor de borrel.
Het gesmolten hart van de snackbar: een plak Nederlandse kaas in knapperig paneermeel, gefrituurd tot hij opbolt en het midden tot rekbaar goud loopt.
Knapperige, hartige kaasstengels van boterig deeg en belegen Goudse, het nette borrelhapje dat wordt rondgedeeld bij een koud glas, schoon brekend en zo op.
De deftige oudste van de Nederlandse kroket: een fijne kalfsragout met een vleugje nootmuskaat, gepaneerd en bleekgoud gefrituurd, het terrashapje bij mosterd.
De bleke, elegante Nederlandse kalfsragout: mals kalfsvlees in een citroenfrisse roomsaus, de vulling van pasteitjes en de voorouder van de bitterbal.
Het volgeladen bakje van Rotterdam: friet met shoarma en gesmolten Goudse, gegratineerd, dan opgestapeld met verse salade, knoflook- en hete saus. Een straatvoedsellegende uit de jaren 2000.
Frisse karnemelk gebonden met wat bloem en parelgort, gezoet met stroop: de huiselijke alledaagse pap van de Friese zuivelboerderijen.
Gouden brokjes gefrituurde witvis van de marktkraam: knapperig van buiten, dampend vanbinnen, geserveerd in een puntzak met knoflook-kruidensaus.
Kip gesmoord in ketjap met knoflook, gember en ui tot donker en kleverig. Dit is het makkelijke Indisch-Nederlandse doordeweekse gerecht dat ketjap manis tot vaste waarde in de Nederlandse voorraadkast maakte.
De Nederlandse kippensoep die je maakt als iemand ziek is: een heldere zelfgetrokken bouillon met plukjes kip, vermicelli, prei en wat peterselie.
Een stamppot van koolraap en aardappel uit het kleiige noorden: aards en licht zoet, een knol die de harde herinnering aan de Hongerwinter van 1944 stil meedraagt.
Een stevige, magere koemelkkaas bezaaid met komijnzaad: de gekruide waagkaas van Leiden, geperst met het gekruiste-sleutelsmerk van de stad.
Een Limburgse smoor van konijn in een zoetzure jus: gemarineerd in azijn, zacht gestoofd, en gebonden met ontbijtkoek en appelstroop als zijn zuurvleesneef.
Een verfijnde Nederlandse kippenroomsoep. Koninginnesoep is een fluweelzachte kippenvelouté verrijkt met eidooier, room en een scheutje sherry.
Zachte Nederlandse ontbijtbolletjes bezaaid met krenten en rozijnen: verrijkt deeg gebakken tot een glanzende koepel, warm doorgesneden en dik met boter besmeerd.
Het lange, met vruchten volgepakte krentenbrood van het Nederlandse noorden: verrijkt deeg vol geweekte krenten en rozijnen, ooit meterslang naar de kraamvrouw gebracht.
De noordelijke vruchtenbrij van gerst, krenten en bessensap gebonden tot een glanzende gelei, de geliefde koude-of-warme brij van Groningen en Drenthe.
De knapperig omhulde Nederlandse kroket: een langzaam gegaarde rundvleesragout die stevig opstijft en dan gepaneerd en gefrituurd wordt, uit een puntzak met mosterd of op een zacht broodje.
Romige Nederlandse kwark met lagen geroosterde muesli, honing en fruit: het frisse, eiwitrijke ontbijtbakje van het moderne Nederland.
Een hele gefrituurde filet witvis in een dik knapperig beslag, goudbruin: de grotere neef van kibbeling waar je voor gaat zitten, van de Nederlandse viskraam.
Zachte Nederlandse leverworst op dicht donker roggebrood, een borrelklassieker van de slagerstoonbank met mosterd, augurk of een streep appelstroop, dik gesneden en eenvoudig.
De grote open vruchtenvlaai van het katholieke zuiden: een bodem van zacht gistdeeg gevuld met kersen of abrikozen en afgewerkt met een gevlochten roosterlaag.
Knapperig gefrituurde loempia's vol kool, taugé en varkensvlees: de Chinees-Indonesische snack die een vaste waarde werd op de Nederlandse markt en in de snackbar.
Een dampende pan Zeeuwse mosselen met een berg dubbelgebakken Belgische friet en mayonaise: het grote gedeelde avondmaal van de Lage Landen.
De romige mosterdsoep van Groningen: een lichte roux aangelengd met bouillon en room, aangescherpt met grove mosterd en bestrooid met knapperig spek en bieslook.
De gebakken rijst die uit de Oost mee naar huis kwam en Nederlands werd: rijst van een dag oud gewokt met een gekruide bumbu, ketjap manis, kip en garnalen, bekroond met een gebakken ei.
De gefrituurde gistbollen waarmee de Nederlanders het jaar uitluiden, bezaaid met rozijnen en appel, gerold door poedersuiker, het lekkerst aan de bevroren gracht.
Het dichte rogge-en-honingkruidenbrood dat de Nederlanders bij het ontbijt eten. Hij is zonder boter of ei, blijft diep vochtig, en wordt dik gesneden en besmeerd met koude boter of niets.
De platte feestkoek van Friesland: een stevige amandel-en-speculaasbodem onder een fel laagje glazuur, gember en glacékersen, in royale vierkanten gesneden.
De licht gerookte rauwe rundworst van Amsterdam, gekruid met kruidnagel, foelie en peper in VOC-stijl en zacht op roggebrood gesneden als borrelhapje van de slager.
Verse paling zacht gepocheerd in een felgroene saus van voorjaarskruiden (kervel, zuring, peterselie en spinazie), een riviergerecht uit het Scheldeland.
De wijde, dunne Nederlandse pannenkoek die een heel bord vult. Hij is soepel, met kanten randen, en wordt zoet met stroop of hartig met spek en kaas gegeten. Een maaltijd, geen stapel.
De kleine gekruide brokjes die met handenvol worden gestrooid met Sinterklaas: knapperige kruidnoten en de taaiere echte pepernoten, beide op speculaaskruiden.
Rijpe banaan in een krokant beslag, goudbruin gefrituurd en heet gegeten. Deze Indonesische zoete snack werd een geliefd slot van de Indisch-Nederlandse maaltijd.
De kleine gegiste pannenkoekjes van de Nederlandse kermis, gepoft in een gedeukte plaat, gekeerd met een vork en bedolven onder boter en een sneeuwbui van poedersuiker.
Een moderne Nederlandse herfstsoep: pompoen geroosterd tot karamel, dan glad gepureerd met gember en bouillon en afgemaakt met geroosterde pitten en room.
Een zeldzame zomerstamppot van sappige postelein door de aardappel. Hij is citroenig en licht zilt, een oud moestuingerecht van voor spinazie de dienst uitmaakte.
De huiselijke Nederlandse prei-aardappelsoep: zoet gesmoorde prei en kruimige aardappelen in bouillon, glad gepureerd of grof gelaten, met gerookt spek.
De snelle naoorlogse favoriet: koele rauwe andijvie door hete stamppot zodat hij half slinkt, met behoud van bite en beet, met spek en een gesmolten boterkuil.
Minangkabau-rundvlees urenlang gesmoord in kokosmelk en specerijen tot donker en droog. Dit West-Sumatraanse meesterwerk verankert de Indisch-Nederlandse rijsttafel.
Puddingrijst langzaam gesmoord in volle melk tot dik en romig, warm geserveerd met bruine suiker en kaneel. Het is de oudste Nederlandse troost in een kom.
Het Nederlandse wintergerecht: rode kool langzaam gesmoord met appel, kruidnagel en een scheut azijn tot zoetzuur en glanzend. Het is de klassieke partner van hachee.
Het dichte, donkere roggebrood van het Nederlandse oosten: hele roggekorrels urenlang gestoomd tot een vochtig, bijna zwart brood dat dun snijdt en weken goed blijft.
De fundamentele Nederlandse stoof: dikke runderlappen aangebraden in boter en urenlang gesudderd in een donkere, met mosterd aangescherpte jus tot boterzacht. Zondagskost.
Sperziebonen gesmoord in een sambal van chili en kokos tot glanzend en geurig. Het is het kleine bijgerecht dat op vrijwel elke Indisch-Nederlandse rijsttafel opduikt.
Gemarineerde kip aan spiesjes gegrild boven vuur en overgoten met een warme pindasaus. Deze Indonesische saté werd de ster van zowel de Nederlandse rijsttafel als de snackbar.
Het saucijzenbroodje van de bakkerstoonbank: gekruid gehakt in knapperig, botrig bladerdeeg, geglazuurd en gebakken tot brekend goud. Warm uit de oven op zijn best.
Een zachte Javaanse groentestoof in een gekruide kokosbouillon. Dit milde, troostende gerecht brengt het vuur van de Indisch-Nederlandse rijsttafel in balans.
Rundvlees langzaam gesmoord in ketjap manis met nootmuskaat, kruidnagel en ui tot donker en mals. Deze Indonesische zoete-sojastoof toont de tweerichtingshandel van de Indisch-Nederlandse keuken.
Geraspte kokos langzaam geroosterd met een kruidenpasta tot goudbruin en knapperig. Dit geurige Indonesische bijgerecht wordt over rijst en saté gestrooid op de Indisch-Nederlandse tafel.
De Nederlandse wintersoep zo dik dat de lepel rechtop blijft staan: groene spliterwten, gerookt varkensvlees, knolselderij en prei, afgemaakt met schijfjes rookworst op donker roggebrood.
Een geurige gouden kippensoep met kurkuma, citroengras en gember, opgestapeld met noedels, ei en taugé: de Indonesische troostkom die geliefd is op de Indisch-Nederlandse tafel.
De diepbruine gekruide koekjes in gesneden houten vormen gedrukt voor Sinterklaas: dicht van speculaaskruiden, knappend krokant, geurend naar de VOC.
De eenvoudige Brabantse boerenpot: sperzie- of snijbonen langzaam gestoofd met gerookt spek en aardappel tot zacht en hartig. Zuinige kost, nog altijd geliefd.
De vele-lagige kruidencake laag voor laag onder de grill gebakken: een Indisch-Nederlands pronkstuk rijk aan boter, eidooier, kaneel en kruidnagel, gestreept als spek.
De hartige Nederlandse pannenkoek: gerookt spek in het beslag gebakken tot knapperig, de hele bordgrote koek gegeten met een sliert donkere stroop over het zout.
Een voorjaarse groene stamppot van geslonken spinazie door boterige aardappel, opgetild met nootmuskaat en vaak een hardgekookt ei. Hij is lichter en frisser dan de winterstamppotten.
Gedroogde, geweekte stokvis zachtjes gepocheerd en geserveerd met aardappelen, rijst, mosterdsaus en gebakken uitjes: een oud Amsterdams feestgerecht.
Dieprode Nederlandse stoofperen: harde stoofpeertjes langzaam gesudderd met wijn, kaneel en kruidnagel tot wijndonker en mals, warm bij wild of vlees.
Twee flinterdunne wafels heet geperst en aan elkaar geplakt met gesmolten karamelstroop: de Goudse markttraktatie, het lekkerst warm boven een kop koffie.
De sobere, geduldige Nederlandse doordeweekse stoof: plakken rundvlees die mogen sudderen op het laagste vuur, tot mals in een simpele donkere jus.
De donkere, bitterzoete bietenstroop van de Nederlandse voorraadkast: ingekookt uit suikerbieten, op roggebrood en door stoofpotten, en een redding in de oorlog.
Hardgekookte eieren krokant gebakken en omhuld met een vurige Minangkabause rodepepersambal: een fel, pittig bijgerecht dat de Indische rijsttafel opfleurt.
De Nederlandse tomatensoep van vroeger: een gladde, licht zoete tomatenbouillon met kleine balletjes en vermicelli, de lunchklassieker naar behoren gemaakt.
Het Nederlandse gebakje dat onmogelijk met waardigheid te eten is: twee lagen bladerdeeg, een dikke plak banketbakkersroom en een deksel van glanzend roze fondant.
De Nederlandse tosti: ham en Gouda geperst tussen wit brood tot de kaas loopt en de korst goudbruin ribbelt. Cafégemak in tien minuten.
Nederlandse uiensoep: uien traag en donker ingekookt, gesudderd in runderbouillon en afgetopt met geroosterd brood en gesmolten Goudse of Leidse kaas.
De Nederlandse lunchroomklassieker: twee of drie gebakken eieren over ham en kaas op beboterd brood, randen krokant, dooiers lopend, klaar in minuten.
De schenkbare vanillevla die in elke Nederlandse koelkast staat: dun genoeg om te drinken, rijk genoeg als toetje, het dessert van duizend doordeweekse tafels.
Een Noordzeevissoep: een bouillon getrokken uit graten en schalen, dan stukken witvis en garnalen gepocheerd in een lichte, saffraan- en tomaatgetinte bouillon.
Kleine "vlammetjes": knapperige mini-loempia's met een vurige, met sambal gekruide vulling, een Chinees-Indische snackbarfavoriet met zoete chili voor bij de borrel.
Een koude brij op waterbasis van parelgort en gedroogd fruit, gebonden en gekruid: de vastendagse Nederlandse gruwel die aan de melkpudding voorafging.
De Nederlandse omgang met oud brood: plakken geweekt in gekruid ei en melk, goudbruin gebakken in boter en bestrooid met kaneelsuiker. Zuinigheid als ontbijt.
Het geliefde worstenbroodje van Brabant: gekruid gehakt gewikkeld in zacht, verrijkt brooddeeg en goudbruin gebakken. De hartige trots van het katholieke zuiden.
Een zoete, zonsondergangoranje stamppot van wortel en aardappel, doorregen met knapperige spek en ui. Zachter en zoeter dan hutspot, een eenvoudige wintertroost.
Het kleverige spiraalbroodje van Zeeland: een streng zacht deeg gerold door kaneelsuiker en opgewonden tot een spiraal die tot een taaie krul bakt, donker van de karamel.
Mollige Zeeuwse mosselen open gestoomd in een pan met prei, selderij, ui en witte wijn: het herfstritueel van het Nederlandse zuidwesten.
De mosselsoep van Zeeland: mollige Zeeuwse mosselen open gestoomd, hun zilte vocht gezeefd in een bouillon van prei en room, afgemaakt met peterselie en mosselvlees.
Platte en creuse oesters gekweekt op de getijdenplaten van de Oosterschelde, geopend en rauw geserveerd op ijs met citroen, sjalottenazijn en roggebrood.
De "zure bommen" van de snackbar: grote hele komkommers gepekeld met dille, knoflook en mosterdzaad tot knapperig en scherp, de klassieke hap bij gefrituurde Nederlandse snacks.
De Limburgse omgang met zuurkool: door aardappel gestampt met een hele lap doorregen spek erbovenop gesudderd en een draad donkere Limburgse stroop om hem te verzachten.
Pittige gefermenteerde kool gestampt door kruimige aardappel, de scherpste van de stamppotten, doorregen met gerookt spek en bekroond met rookworst.
De zoetzure stoof van Limburg: rundvlees gemarineerd in azijn en dan gesudderd met appelstroop en ontbijtkoek tot de jus donker en glanzend wordt, met een pittig randje.
