Krentenbollen

Krentenbollen zijn het zoete tegenwicht van de Nederlandse broodmand: zachte, verrijkte bolletjes vol krenten en rozijnen, gebakken tot een glanzende koepel en gegeten bij het ontbijt of bij de koffie. Snijd er een warm door, besmeer hem met koude boter die in de kruim smelt, en je hebt een van de stille genoegens van de Nederlandse ochtendtafel.

Ze horen bij een lange traditie van vruchtenbroden door de Lage Landen, in de negentiende eeuw rijker en gewoner geworden naarmate suiker en gedroogd fruit goedkoper werden en de huisbakkerij tot bloei kwam. Krenten waren een alledaagse import via de Nederlandse handelshavens, zozeer dat het woord de taal binnenkwam als zinnebeeld van zuinigheid, de "krentenkakker" die elke krent telt. In een krentenbol zijn ze allesbehalve gierig.

Een verrijkt, geduldig deeg

Dit is een brood verrijkt met melk, ei, boter en suiker, wat het zacht en mals maakt maar ook trager om te rijzen en sneller om te verbranden. Geef het een goede kneed zodat de gluten het gewicht van het fruit kunnen dragen, en twee ongehaaste narijzen zodat de kruim luchtig wordt. De boter gaat erin nadat het deeg is samengekomen, erdoor gewerkt tot het deeg zijdezacht is.

Een goede krentenbol is zacht in de knijp, glanzend van boven, en zwaar van fruit tot aan de korst.

Behandel het fruit met zorg

Week de krenten en rozijnen zodat ze sappig blijven, droog ze zodat ze het deeg niet nat maken, en vouw ze op het eind voorzichtig erdoor zodat je de gluten die je opbouwde niet scheurt. Druk losse krenten voor het bakken in de oppervlakte, anders vatten ze en worden ze bitter. Bak tot diep goud, laat net genoeg afkoelen om te hanteren, en eet met boter — puur, en volmaakt.